كه : در خانه من نيامده باشيد ، عمر بن الخطاب چون ديد كه حال بر اين منوال است ، آن جماعت را تهديد نمود كه : خانه را بر شما خواهم سوخت . وتخصيص سوختن در اين تهديد مبنى بر استنباط دقيق است از حديث پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم كه آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلم نيز در حق كساني كه در جماعت حاضر نمىشدند وبا امام اقتدا نمىكردند ، همين قسم ارشاد فرموده بود كه : « اين جماعت اگر از ترك جماعت باز نخواهند آمد ، من خانه‌ها را بر ايشان خواهم سوخت » . وچون أبو بكر نيز امام منصوب كرده پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم بود در نماز ، وآنها ترك اقتداى آن امام به حق به خاطر خودشان مىانديشيدند ، ورفاقت جماعت مسلمين در اين باب نمىكردند ، مستحق همان تهديد پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم شدند ، پس اين قول عمر مشابه است به فعل پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم كه چون روز فتح مكة به حضور أو عرض نمودند كه ابن حنظل - كه يكى از شعراى كفار بود ، وبارها به هجو حضرت پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم در اشعار خود ، روى خود را سياه كرده - پناه به خانه خدا - يعنى خانه كعبه معظمه - برده ، ودر پرده‌هاى آن خانه تجلّى آشيانه خود را پنهان ساخته ، در باب أو چه حكم است ؟ فرمود كه : « أو را همان جا بكشيد وپاس حرم نكنيد » . وهرگاه اين قسم مردودان جناب الهى را در خانه خدا پناه نباشد ، در خانه حضرت زهرا ( عليها السلام ) چرا پناه بايد داد ؟ وحضرت زهرا ( عليها السلام ) چرا از سزادادن أشرار